Witaj! Logowanie Rejestracja
Bartek Kapustka - Nasz drogocenny diament!



hank
Liczba postów:11,660 Reputacja: 17,340
05-04-2019, 16:43 #3,401
Chyba wszyscy tego chcemy . Dużo zdrowia i samozaparcia w walce o powrót na boisko .



Semper fidelis .
Nigdy nie zejdziemy na psy


Fabian_wolf
Liczba postów:394 Reputacja: 141
06-04-2019, 11:05 #3,402
dasz rade Bartek, spokojnie się wyleczysz, a człowiek po rehabilitacji i treningach zawsze wraca fizycznie lepiej przygotowany, wypoczęty i chętny gry !! Wrócisz do Cracovii i będzie w następnym sezonie walka o mistrza !



piotrek67
Liczba postów:8,726 Reputacja: 5,951
07-04-2019, 18:46 #3,403
Bartek wraca do zdrowia ,wraca do domu ,wraca jutro do Krakowa i tutaj będzie się rehabilitował w sobote jak dobrze pójdzie wpadnie na mecz.



piotrek67
Liczba postów:8,726 Reputacja: 5,951
04-06-2019, 10:55 #3,404
Szef Szefów Smile
Bartosz Kapustka
Cichy bohater eliminacji. W najważniejszym momencie, czyli meczu z Portugalią, był naszym najlepszym zawodnikiem. Opłacało się dać mu szanse. Już na pierwszym spotkaniu, gdy odwiedziłem go we Freiburgu, ujął mnie serdecznością. Siedząc naprzeciwko masz wrażenie, że rozmawiasz z dobrym człowiekiem, który odda ci serce. Pod warunkiem, że poczuje, że jesteś wobec niego szczery, lojalny i chcesz mu pomóc. Wtedy odpłaci się trzy razy.
Do naszej kadry przyszedł w trudnym dla siebie momencie – po nieudanym EURO U-21. Zastanawiałem się, jak odnajdzie się w tej drużynie. Mało kto z tych piłkarzy wiedział, jaki jest „Kapi”. Wielu młodszych znało go z telewizji i udanego EURO 2016. Nie było momentu, żeby się wywyższał, zespół go zaakceptował. Na pierwsze zgrupowanie przyjechał z kontuzją. Rozważaliśmy, czy go wystawić w Gruzji. „Dobra, niech zagra, zobaczymy, ile ma sił” – naradziliśmy się. Strzelił wtedy gola.
Jest bardzo ważnym zawodnikiem od strony mentalnej. Nie musi krzyczeć, podnosić głosu. Jak „Kapi” coś powie, reszta przyjmuje, że tak trzeba zrobić. Daje tej drużynie... dobroć, ludzką twarz. To mi się bardzo u niego podoba. Zadzwonił do mnie w urodziny i imieniny żony, żeby poinformować o paskudnej kontuzji. Wszyscy – żona, teściowa i moje dzieci – mieli łzy w oczach, gdy usłyszeli, że zerwał więzadło krzyżowe.
Kontuzja wcale nie oznacza, że znalazł się poza drużyną. Pozostaję z nim w kontakcie, wiem, na jakim etapie jest rehabilitacja. Największy ból – dla mnie i całego sztabu – to jego kontuzja. Zaproponowaliśmy Bartkowi, żeby na turnieju we Włoszech był łącznikiem między trenerami a zespołem, naszą prawą ręką. Mógłby usiąść na ławce, pomóc zespołowi. Zgodził się na naszą propozycję.
https://fcfs-gp.fu20wc.tickets.fifa.com/...01/lang/pl



focus
Liczba postów:805 Reputacja: 2,058
04-06-2019, 11:03 #3,405
Sądzę że ten wątek powinien być dawno zamknięty chłopaka dawno niema w Cracovii



piotrek67
Liczba postów:8,726 Reputacja: 5,951
19-06-2019, 11:28 #3,406
W Leicester jeszcze mnie nie skreślili. Mam 22 lata i wierzę, że potrafię grać w piłkę
Gdy ostatnio poleciałem na kilka dni do klubu, zostałem bardzo miło przyjęty, ale przede wszystkim mogłem poznać trenera Brendana Rodgersa. Porozmawialiśmy o tym, co przed nami – o mojej rehabilitacji i okresie przygotowawczym. Gdy trener powiedział, jak to wszystko widzi, dostałem dodatkowego kopa, że to jeszcze nic straconego. Jeśli zdrowie dopisze, jeszcze będę miał okazję, by udowodnić, że nieprzypadkowo znalazłem się w tym klubie – mówi Bartosz Kapustka, który stracił młodzieżowe mistrzostwa Europy ze względu na kontuzję, ale na zaproszenie sztabu był z drużyną we Włoszech, by wspierać ją w trakcie meczu z Belgami.
„Jestem tak zajarany życiem, że nie uwierzycie”. Dalej aktualne?
Aktualne. Nie ma co ukrywać, że od momentu, w którym po raz pierwszy padło, trochę się zmieniło, ale choć przestało być kolorowo, te słowa pozostają moją dewizą. W tych trudniejszych chwilach sobie o nich przypominałem i wierzę, że nigdy o tym nie zapomnę.
Fajnie, że możemy pogadać, bo ostatnio w zasadzie wszystko, co dzieje się wokół Bartka Kapustki, jest niejednoznaczne. Zacząłem się nawet zastanawiać, czy to, że byłeś z drużyną na zgrupowaniu i w trakcie meczu z Belgami, było dla ciebie nagrodą czy nie do końca. Jeśli jesteś ambitnym gościem, to patrząc z boku na taki mecz, w którym powinieneś zagrać, po prostu się wkurzasz.
Gdy oglądałem to spotkanie, towarzyszyły mi ogromne emocje, nerwy były takie, że głowa mała i bardzo cieszyłem się z każdego gola. Jeszcze bezpośrednio po meczu radość była u mnie ogromna. Po prostu byłem z chłopaków dumny. Ale gdzieś już wtedy, gdy zeszliśmy do szatni i dalej widziałem tę euforię, dopadło mnie dziwne uczucie. Ciężkie, nie polecam. Z jednej strony ciągle się cieszysz, a z drugiej – masz świadomość, że powinieneś być teraz w totalnie innej sytuacji.
Co mogę powiedzieć? Los tak poukładał pewne sprawy i muszę z tym żyć. Bardzo dziękuję za to zaproszenie, bo możliwość oglądania i wspierania chłopaków była czymś naprawdę miłym, ale kolejne mecze zobaczę już z Polski. To oczywiście było zaplanowane, ale mówiąc szczerze, chyba nie dałbym rady przeżywać tego samego w trakcie kolejnych spotkań.
Byłeś bardzo ważną postacią w eliminacjach do tego Euro i wydaje mi się, że to było dla ciebie cholernie istotne. Wszyscy ci, którzy patrzyli na ciebie tylko przez pryzmat straconego czasu, wszyscy, ci którzy cię już skreślili, dostali przypomnienie, że ty na poziomie rówieśników dalej się wyróżniasz.
To prawda. I nie ukrywam, że w tym sezonie mecze kadry młodzieżowej były dla mnie najważniejsze. To one dawały najwięcej radości i satysfakcji. Nawet to spotkanie towarzyskie z Anglią. Do meczów w Belgii też oczywiście podchodziłem profesjonalnie i z chęcią pokazania się, ale uczucia, które mi towarzyszyły, były trochę inne.
óźniej jednak przyszła kontuzja. Czesław Michniewicz w Przeglądzie Sportowym mówił, że gdy go o tym poinformowałeś, łzy pojawiły się nawet w oczach jego rodziny.
To bardzo miłe. Tym bardziej, że wsparcie u trenera czułem cały czas. Na początku były trudne momenty, bo na kadrę przyjeżdżałem jako piłkarz Freiburga, gdy nie grałem w klubie, ale widziałem, że trener wie, na co mnie stać i mocno na mnie liczy. Potem, gdy dochodziło do takich meczów jak ten z Portugalią, cieszyłem się podwójnie, że mogłem spłacić ten kredyt zaufania.
Jak ty mentalnie radziłeś sobie z tymi wszystkimi dołkami?
Skłamałbym, gdybym powiedział, że było łatwo i nie robiło to na mnie żadnego wrażenia. W życiu, szczególnie sportowca, przychodzą takie trudne momenty i teraz możemy sobie tu mówić różne rzeczy, ale tak naprawdę dopiero przyszłość pokazuje, czy dałeś sobie z nimi radę, czy nie. Ja wierzę, że dałem. Już teraz. Na razie to wszystko jest w mojej głowie, ale w najbliższym czasie chcę to udowodnić na boisku. Ta kontuzja nie jest dla mnie tragedią. Ból z powodu opuszczonych mistrzostw Europy jest olbrzymi, ale to nie jest coś, co pokrzyżuje moje plany na przyszłość. Mam 22 lata i wierzę, że potrafię grać w piłkę na dużo wyższym poziomie niż druga liga belgijska.
Poukładałeś to sobie w głowie sam?
Od jakiegoś współpracuję z psychologiem, ale zostawię to dla siebie, bo to bardzo indywidualna kwestia.
W Leicester jesteś już skreślony?

Myślę, że absolutnie nie.

Na jakiej podstawie?

Gdy ostatnio poleciałem na kilka dni do klubu, zostałem bardzo miło przyjęty, ale przede wszystkim mogłem poznać trenera Brendana Rodgersa. Porozmawialiśmy o tym, co przed nami – o mojej rehabilitacji i okresie przygotowawczym. Gdy trener powiedział, jak to wszystko widzi, dostałem dodatkowego kopa, że to jeszcze nic straconego. Jeśli zdrowie dopisze, jeszcze będę miał okazję, by udowodnić, że nieprzypadkowo znalazłem się w tym klubie. Dalej wszystko zależy ode mnie.

Ale wypożyczenie do drugiej ligi belgijskiej wydawało się złym sygnałem. Gdy zostało ogłoszone, niektórzy łapali się za głowy.

Jestem szczerym człowiekiem, więc mogę ci powiedzieć, że gdy pierwszy raz o tym usłyszałem, sam się złapałem za głowę! Nie byłem do tego przekonany, a jednocześnie nie było tak, że mogłem narzekać na brak innych ofert. Miałem kilka opcji, ale trudno je było zrealizować. Mam ważną umowę z Leicester i to nie jest tak, że mogę sobie pójść, gdzie tylko chcę.

Brałeś pod uwagę powrót do Polski?

Pojawiały się takie myśli.

Czasami wychodziło to na dobre. Stępiński nie przebił się w Bundeslidze, ale Ekstraklasa znów okazała się dla niego trampoliną.

To prawda, ale wiem, że Leicester tej opcji w ogóle nie brało pod uwagę.

Zbyt radykalny krok wstecz?

Nie potrafię powiedzieć, bo wiem tylko tyle, że wykluczyli to od razu.

Jeśli chodzi o sam poziom, druga liga belgijska nie brzmi lepiej.

Ostatecznie zdecydowałem się dlatego, że nie chciałem zostawać w Leicester, by grać w drugiej drużynie, bo dość szybko zdałem sobie sprawę z tego, że za kadencji trenera Puela bardzo ciężko mi będzie zaistnieć wyżej i zagrać w Premier League. Potem jednak nastąpił pewien zwrot akcji, bo przeprowadzka, z którą na początku trudno się było pogodzić, wyszła mi na dobre. Czuję, że ten sezon wbrew pozorom mi pomógł.

Pomogło ci też to, że Leuven współpracuje z Leicester do tego stopnia, że pracował tam nawet Nigel Pearson, który wcześniej wprowadził Lisy do Premier League? Przynajmniej miałeś pewność, że cię monitorują.

I właśnie to było kluczowe dla nich, a z czasem również i dla mnie. Chcieli cały czas monitorować moje postępy i dzięki temu, że trafiłem do Belgii, znali każdy mój ruch. Nigel Pearson zrobił dla Leicester bardzo dużo i nieprzypadkowo się tam znalazł.

Jaki był poziom tej ligi?

Na pewno nie taki, jaki bym sobie wymarzył. Powiem tak – to nie były rozgrywki przyjemne dla oka. Mecze często wyglądały tak, że… nie można było nikomu odmówić zaangażowania. Drużyny wychodziły nastawione na ostrą walkę, z tego powodu padało dużo remisów. Brakowało mi w tym jednak trochę płynności w grze i wyższych umiejętności indywidualnych u poszczególnych zawodników. Na pewno nie chciałbym tam trafić na dłużej.
Freiburg na pewno brzmi lepiej. To też dziwny epizod. Wskoczyłeś do składu, pokazałeś się z niezłej strony, a potem szybciutko poszedłeś w odstawkę.
Najpierw było spotkanie z Schalke, w którym wyglądałem nieźle, potem gol w Wolfsburgiem, ale po meczu z Mainz, który wygraliśmy, wylądowałem na trybunach. To jeden z tych trudniejszych momentów. Nie wiem, czy najtrudniejszy, bo generalnie trochę ich się nazbierało, ale każdy jest już dla mnie zamkniętym rozdziałem.
Christian Streich, trener Freiburga, mówił, że w twoim przypadku chodzi o konkretną rzecz, a mianowicie grę w obronie.
Ciężko powiedzieć, czy rzeczywiście tu tkwił cały problem, bo jak spojrzysz choćby na moją grę w meczu z Anglią i liczbę odbiorów wtedy czy w innych spotkaniach, dojdziesz do wniosku, że nie wyglądało to tak źle. Na pewno we Freiburgu zwracano mi na to uwagę i nie pozostawałem na to głuchy. Mam nadzieję, że to też zaprocentuje.
lojalny i chcesz mu pomóc. Wtedy odda ci trzy razy”.
Czasem ci tego brakowało?
Na pewno jest to dla mnie bardzo ważne w życiu prywatnym. Jeśli czuję wsparcie, lojalność i szczerość, to zawsze staram się za to odwdzięczyć, jak tylko mogę. W piłce to wsparcie trenera też jest ważne. Czasem je miałem, czasem nie. Ale nie można się nad sobą użalać. Nawet jeśli go nie masz, to musisz dalej robić swoje i udowodnić swoją wartość.
Cały czas nie wiem, gdzie ty tak naprawdę popełniłeś błąd. Bo jest pech, czyli kontuzja, są sprawy, które nie zależały od ciebie jak to wypożyczenie do Belgii, są decyzje trenerów. Ale jesteś też ty oraz twoje działania i możesz lub wręcz musisz mieć sobie coś do zarzucenia.

Popełniłem błędy i dokładnie wiem, w których momentach do tego doszło, ale tak jak powiedziałem – to już zamknięte rozdziały. W każdym wywiadzie, w wielu rozmowach jestem pytany o przeszłość i tak częste wracanie do tego trochę mnie kosztuje. Tym bardziej, że już nie żyję ani tym, że mi nie poszło w Leicester, ani tym, że trzy lata temu poszło mi na Euro. Jestem przekonany, że najlepsze dopiero przede mną.
To porozmawiajmy o przyszłości. Tej najbliższej i dotyczącej waszej kadry. Najlepsze dopiero też przed nią?
Wierzę w trenera i chłopaków. Z Włochami również możemy powalczyć o trzy punkty i nie czuję, że przesadzam, gdy głośno o tym mówię. Zdaję sobie sprawę z tego, że to mocny rywal ze świetnymi indywidualnościami, ale już kilka razy udowodniliśmy, że potrafimy z takimi grać. To jest też bardzo fajne, że ta drużyna ciągle jest głodna. My tak naprawdę już samym awansem zrobiliśmy coś fajnego, bo ostatnio na tych mistrzostwach graliśmy tylko wtedy, gdy je sami zorganizowaliśmy, ale to nam nie wystarcza. Chcemy pojechać na Igrzyska Olimpijskie.
Patrzyłem ostatnio na to, w jakim składzie przyjechaliście na pierwsze zgrupowanie. Z tych bardziej doświadczonych tylko ty, Kownacki i Drągowski, a jednak wypaliło.
Bo piłkarze rośli razem z tą kadrą. Zobacz na nich teraz. Krystian Bielik jest po świetnym sezonie zakończonym awansem do Championship. Robert Gumny, Szymon Żurkowski i Sebastian Szymański już dostali powołania do pierwszej kadry. Drugi zaraz przeniesie się do Serie A, a trzeci do Rosji. Kuba Piotrowski jest w Belgii, Karol Świderski w Grecji i to w najlepszych zespołach. Myślę, że lada moment w dobrym klubie wyląduje też Patryk Dziczek. Świetną rundę w Danii miał Kamil Grabara. I w zasadzie mógłbym wymieniać dalej.
Ciekawi mnie Krystian Bielik, bo to też trochę podobny przypadek do twojego – transfer do Anglii, problemy z przebiciem się w pierwszej drużynie, kłopoty ze zdrowiem. Jednocześnie ciągle wydaje się, że to może być świetny stoper, który gra w takim stylu, że w Polsce długo takiego nie mieliśmy. Sami zresztą wołacie na niego „Kaiser”.
Ja oceniam go w trochę szerszej perspektywie, nie tylko na podstawie samych spotkań w tej kadrze i mogę śmiało powiedzieć, że on już dwa lata temu bardzo wyróżniał się w kadrze trenera Dorny. Zasługiwał na to, żeby dostać szansę na tamtym turnieju. To kawał chłopa, a potrafi zgubić przeciwnika balansem, ma spokój z piłką przy nodze, dużo rzeczy przewiduje, bo jest bardzo inteligentnym graczem. Nie wiem, czy to opinia na wyrost, ale gdy go obserwuję, wydaje mi się, że z całej naszej kadry, ma największy potencjał. Naprawdę nie zdziwię się, jeśli niedługo jeszcze wywalczy sobie szansę w Arsenalu lub w innym wielkim klubie. Może nie powinienem go w środku turnieju przesadnie pompować, ale w jego przypadku to i tak nic nie zmieni, bo on ma świadomość, że powinien zrobić karierę.
Tak jak Bartosz Kapustka?
Jestem przekonany. Nic nie dzieje się przez przypadek. Taka droga była mi pisana, ale muszę się przystosować i iść w górę. Nic więcej.
http://weszlo.com/2019/06/19/leicester-j...rac-pilke/



Camron
Liczba postów:2,335 Reputacja: 478
19-06-2019, 12:01 #3,407
Kolejny za wcześnie zaczął kariere i źle skończył.



Cracovia - in hoc signo vinces.

koziołek Moderator
Liczba postów:3,442 Reputacja: 1,961
19-06-2019, 12:47 #3,408
Nie zgadzam się a przynajmniej nie w 100%.
Zazwyczaj jak młodzi wyjeżdżają z tej ligii nie mają żadnego obycia z grą na wysokim poziomie a Kapustka odegrał fajną rolę na seniorskim (!) Euro a to poziom, do którego nawet nie aspirują Ci co wyjeżdżają za szybko. Nie wiem co poszło nie tak, może wybór ligi, może pewne braki lub oczekiwania wobec niego ale nie uważam, że wyjazd był za wcześnie. Wydawało się że skoro pozytywnie został zweryfikowany przez poziom reprezentacji to poradzi sobie, może grał na fantazji a jak jej brakło to okazało się że wyjazd był za wcześnie? W każdym razie patrząc na tamten czas uważam, że nie było sensu zostawać.



433...
Ultras Lech `01

Dumny z bycia Pyrą, za co wszyscy nienawidzą.

gargamel9998
Liczba postów:6,414 Reputacja: 5,371
19-06-2019, 16:18 #3,409
Powinien do nas wrocic na 2 lata. Spokojnie nawet pograc w pucharach (bo uwazam, ze w naszej lidze, POWINNISMY ciagle kwalifikowac sie do pucharow) i wtedy wyjechac.



13 czerwca - Pamiętaj, abyś dzień święty święcił

"Najpierw Cię ignorują. Potem śmieją się z Ciebie. Później z Tobą walczą. Później wygrywasz"

Cracovia i Polonia - ślubowały sobie wierność do samego końca

KruszynaKSC
Liczba postów:9,017 Reputacja: 10,571
19-06-2019, 16:46 #3,410
W jakich pucharach ma grac Kapustka u nas skoro treningi moze wznowic za miesiac a grać pewnie za 2-3? Nawet mozemy juz w PP nie grac jak odpadniemy w pierwszym meczu Wink



"Kocham, kocham tylko Ją!!!
Zawsze, zawsze będę z Nią!!!
Nawet, nawet w chwili zlej!!!
Nigdy, nie opuszczę Jej!!!"

Bruno
Liczba postów:1,134 Reputacja: 918
20-06-2019, 11:52 #3,411
(01-04-2019, 21:10)piotrek67 napisał(a):  Niestety potwierdził się najczarniejszy scenariusz !

Uraz Bartosza Kapustki okazał się poważniejszy, niż przypuszczano. Młodzieżowy reprezentant Polski zerwał więzadło krzyżowe przednie w kolanie i czeka go kilkumiesięczna przerwa w grze. "Kapi" na pewno nie weźmie udziału w ME U-21 2019
Dont worry be Kapi !    Smile



..Musha rain dum a doo dum a da ..whiskey in the jar-oo !






Skocz do: